آموزش وردپرس

برگزاری ۴ نشست در چهارمین روز جشنواره/ از فاطمه معتمد آریا در «آباجان» تا نگرانی داوود نژاد از آینده نسل جوان

به گزارش سینما۳۵، نشست های خبری سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر تاکنون طبق برنامه برگزار شده و علارغم اینکه در سال های گذشته معمولا برخی نشست ها به دلیل عدم حضور و یا تمایل عوامل فیلم لغو می شد، تا کنون نظم نسبی بر نشست های خبری حاکم بوده است. روز گذشته برای ۴ فیلم «کوپال»، «آباجان»، «فِراری» و «سوفی و دیوانه» نشست های خبری با حضور عوامل فیلم ها برگزار شد.

بهای ساخت فیلم مستقل سخت و سنگین است

اولین نشست متعلق به فیلم سینمایی «کوپال» به کارگردانی کاظم مُلایی بود، به گزارش فارس، نشست خبری این فیلم با حضور اصحاب رسانه و اجرای محمدگبرلو با بزرگداشت چهار خبرنگار مرحوم عصر روز گذشته (۱۳ بهمن ماه) در سالن کنفرانس سعدی برج میلاد آغاز شد.

در این نشست بابک میرزاخانی موسیقی متن فیلم، حامد صمدزاده مدیر صدابرداری، پوریا رحیمی سام، بازیگر فیلم، لوون هفتوان بازیگر، کاظم ملایی، تهیه کننده و نویسنده و کارگردان، مجید گرجیان مدیر فیلمبرداری و محمد اکبری مشاور هنری و طراح صحنه حضور داشتند.

در ابتدای نشست محمد اکبری طی سخنانی گفت: پروژه کوپال از اسفند ۹۳ کلید خورد و تا خرداد ۹۴ کار وارد فاز عملیاتی شد. فیلمبرداری آبان ماه آغاز و من به عنوان طراحی کار را شروع کردم.

هفتوان نیز از روند فیلم کوپال ابراز رضایت کرد و گفت: بهمن ماه ۹۴ به پروژه پیوسته‌ام و امیدوارم کار خوبی درآمده باشد و مخاطبان از دیدن آن لذت ببرند.

سپس رحیمی سام خاطر نشان کرد: بهای فیلم‌های مستقل سخت و سنگین است اما ملایی برای اینکه فیلم خود را بسازد تمامی سختی‌ها را تجربه کرد.

صمدزاده با اشاره به لوکیشن فیلم نیز گفت: لوکیشن فیلم هفتاد کیلومتر از شهر دور بود و سکوت لوکیشن کار هم عالی بود. 

میرزاخانی نیز گفت: هر چقدر به گروه برای ساخت کار سخت گذشته به من خیلی خوش گذشت چون دستم باز بود و فکر نمی‌کنم تا مدتها چنین شرایطی برایم فراهم شود.

ملایی در سخنانی گفت: من چون لوکیشن را دیده بود کار را شروع کردم و دکوپاژ را خواندم و جایی که حس کردم با حقیقت عاطفی مطابقت ندارد ما رها کردیم. به هرحال کارگردان باید قدرت بداهه داشته باشد و بهترین تصمیم را بگیرد.

وی افزود: برایم جذاب بود با مجید گرجیان کار کنم اما من شیطنت می‌کردم و برای فیلم اولم اصرار داشتم گرجیان کنارم باشد تا فضا برایم تلطیف شود. البته بیشترین چالشی که ما با فیلمبرداری داشتیم بیشتر بر سر دوربین‌ها بود که ۳۳ تا بودند؛ حقیقتا کادری که مخاطب با ۲۴ فریم می‌بیند تک تک گرفته می‌شود.

رحیمی سام درباره بازی خود در فیلم در نقش کلید ساز گفت: من درسالهای اخیر با فیلم اولی‌های زیادی کارکردم که الان انها ستاره‌هایی هستند. کاظم ملایی هم درسالهای بعد بهترین خواهد بود.

وی با اشاره به اینکه من این فیلم ها را سرمایه گذاری آینده می‌بینم، افزود: همه ما بدنبال نقش‌هایی هستیم که تکرار نباشد اما این فیلم امکان را فراهم کرد که تکراری نباشیم. ملایی کار را خوب می‌شناسد و کار با این گروه برایم خیلی جذاب بود و به همه لذتهایم افزود.

ملایی درباره کار فیلمبرداری گفت: تمام تلاش ما این بود که دوربین گوپرو بسته شده بر سگ واقعی، سیال و شناور باشد و مدام نگران بودم که کار خسته کننده نشود بر همین اساس با شیوه‌های مختلف تلاش کردیم تماشاگر خسته نشود البته اگر در حین تماشای فیلم افراد حس خستگی کردند و نتوانستیم به هدف خود برسیم از آن‌ها عذرخواهی می‌کنم.

سپس لوون هفتوان درباره این سوال که کار را به سمت تک نقش برده‌اند با شوخی گفت که تنها ۲۱ سالش است و البته او چنین تصمیمی را برای نقش اولی یا مکمل نمی‌گیرد.

وی با بیان اینکه در هر نقشی خوشم بیاید بازی می‌کنم، گفت: آقای ملایی هم نمونه کارهای مرا دیده بودند و تصمیم گرفتند که فیلم تک نقش باشد و امیدوارم کار خوب درامده باشد. فکر میکنم سینمای ما الان راه‌های جدید پیدا می‌کند؛ به هر حال ترجیح می‌دهم که نقش مکمل باشم.

ملایی عنوان کرد: فیلم‌نامه را خانم ابتکار خواندند و حامی معنوی هم بودند اما متاسفانه حمایتی نکردند و محدود به حمایت معنوی شد.
کوپال قبلا شکارچی بوده که به مرامنامه شکار اعتقاد داشته اما بعد مرگ فرزندش به شکارکش تبدیل شده است.

تجلیل از چهار خبرنگار درگذشته با حضور مهتاب کرامتی

درپایان مراسم از چهار خبرنگار مرحوم جمشید ارجمند، محسن سیف، رضا رستمی و علی وزیری توسط مهتاب کرامتی و محمد حیدری و مسعود نجفی مدیر روابط عمومی جشنواره تجلیل و لوح‌هایی از سوی جشنواره به خانواده آنها تقدیم شد.

مهتاب کرامتی عنوان کرد: سینما کاری جمعی است و حضور ما زمانی منطق پیدا می‌کند که خبرنگاران باشند. قدر هم را بدانیم که در آینده حسرت نخوریم.

هاتف علیمردانی: این فیلم را با تمام وجود ساختم

دومین نشست متعلق به فیلم «آباجان» ساخته هاتف علیمردانی بود که پس از نمایش این فیلم در برج میلاد برگزار شد، به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، این نشست با اجرای محمود گبرلو و حضور هاتف علیمردانی در مقام کارگردان، فیلمنامه‌نویس و تهیه‌کننده، کامیاب امین عشایری طراح صحنه و لباس، محمود خرسند صدابردار و فاطمه معتمد آریا، شبنم مقدمى، سعید آقاخانى، حمیدرضا آذرنگ، محمدرضا غفاری، ملیسا ذاکرى، بازیگران فیلم برگزار شد.

در ابتدای این نشست، معتمدآریا با یادی از حادثه پلاسکو، سیل سیستان و سقوط بهمن بر کولبرها، در سخنانی گفت: «در کنار اتفاق‌های ناخوشانیدی که این روزها در گوشه و کنار رخ می‌دهد و خبر آن می‌رسد، جشن سینمایی نیز در حال برگزاری است و خود این اتفاقی اثباتی بر این موضوع است که غم‌ها و شادی‌ها همگی در کنار هم قرار دارند. هرچند که امیدوار هستیم بعد از این شادی‌هایمان بیشتر از غم‌هایمان باشد.»

یکی از موضوعاتی که در این جلسه مطرح شد، گویشی بود که معتمدآریا براساس آن در فیلم صحبت می‌کرد. او در مورد صحبت کردن به زبان ترکی آذری گفت: «من به زبان آذری تسلط داشتم، اما موضوع از این قرار بود که در این فیلم باید گویش آذری را با لهجه زنجانی تمرین می‌کردم. در فیلم شاهد ترکیب زبان فارسی و آذری هستیم، این موضوع به این دلیل است که افراد در زنجان با ترکیب ترکی و فارسی حرف می‌زنند.»

 

از دیگر موضوعاتی که در این جلسه مطرح شد، این بود که معتمدآریا به عنوان یک بازیگر باسابقه چقدر خود را به کارگردان می‌سپارد و او در پاسخ گفت: «بازیگر باید کارگردانش را بپذیرد و او را خالق مطلق اثر بداند.»

تئاتر در حال حقنه کردن خود به سینما است

در ادامه، آذرنگ مانند معتمدآریا از حادثه پلاسکو یادی کرد و در مورد حضور پرتعداد بازیگران تئاتری در سینما گفت: «تئاتر در حال حقنه کردن خودش به سینما است. اگرچه در ایران دیر اتفاق افتاد، اما هر چه قدر جلوی تئاتر را بگیرند، تئاتر کار خودش را می‌کند.»

علیمردانی هم در مورد انتخاب بازیگران چگونگی شکل‌گیری این پروژه گفت: «این فیلم را با تمام وجود و در شهر زنجان تولید کردیم. زمان طولانى برای انتخاب لوکیشن‌ها گذاشتیم که بتوانیم دهه شصت را کم راکورد فیلمبرداری کنیم. کار کردن با این گروه برای من افتخار بزرگی بود. جنس فیلم‌های من به بازیگر خوب متکى است و سعی‌ام این است که بازیگران حرفه‌ای را انتخاب کنم. به نوعی این فیلم برای من ادای دین است. من در زنجان زندگی کرده‌ام و مدرسه‌ای که در فیلم منفجر می‌شود،  مدرسه بچگی من است که بسیاری از همکلاسی‌هایم در آن اتفاق شهید شدند.»

او همچنین درباره اینکه موضوع فیلمش در دهه ۶۰ می‌گذرد، اما هیچ رویکرد جناحی ندارد، چنین توضیح داد: «در جریان نوشتن فیلمنامه این کار ذره‌ای قلمم به هیچ سمت و سویی نچرخید. این فیلم هیچ‌گونه حذفی نداشت و همه تلاشم ساخت واقعیت‌ها بود.»

در بخش دیگر این نشست، شبنم مقدمی هم در سخنانی تاکید کرد بازی او در این کار با حضورش در فیلم «نفس» ساخته نرگس آبیار کاملا متفاوت بوده است.

طراح صحنه فیلم نیز تاکید کرد برای آنکه دهه ۶۰ را در این کار طراحی کند از خاطرات و فضای کودکی‌اش بهره برده است.

داوود نژاد: نگران آینده نسل جوان هستم

سویمن نشست خبری که روز گذشته در برج میلاد برگزار شد متعلق فیلم سینمایی «فراری» ساخته علیرضا داودنژاد بود که باحضور وی و جهانگیر کوثری (تهیه کننده)، حسن حسن‌دوست (تدوینگر)، محمود کلاری (مدیر فیلمبرداری)، پرویز آبنار (صدابردار)، محسن تنابنده، ترلان پروانه و رضا داودنژاد (بازیگران)، شامگاه چهارشنبه در سالن سعدی برج میلاد برگزار شد.

درابتدای نشست، حسن‌دوست با ابراز خوشحالی از حضور در جمع اهالی رسانه گفت: «خیلی خوشحال هستم که با آقای داودنژاد کار کردم و خیلی این کار را دوست دارم و امیدوارم همان تاثیری که روی ما داشته است را روی مخاطبان بگذارد.»

سپس ترلان پروانه درمورد فیلم گفت: «در همه روزهایی که در تهران با آلودگی هوا روبه رو بودیم، ما در مناطق پایین شهر خیلی سخت کار کردیم.»

در ادامه نشست، محمود کلاری در سخنانی گفت: «فیلمبرداری فیلم، شیوه خاص خودش را داشت و جذابیت فیلم برای من هم همین بود. بستن دوربین روی ماشین برای من جالب بود و اغلب سکانس‌ها همین‌طور گرفته شدند. بخش اعظم کار در این نوع فیلمبرداری بعد از فیلم باید انجام می‌شد که متاسفانه فرصت پیدا نکردیم. ما نتوانستیم بعد از فیلم تغییرات لازم را انجام دهیم. ولی درنهایت همان چیزی بود که ما مدنظر داشتیم.»

علیرضا داودنژاد در ادامه نشست درباره دلیل فاصله ۱۰ ساله‌ بین فیلم قبلی‌اش «مرهم» و این فیلم گفت: «من فکر می‌کنم سال به سال دریغ از پارسال، هرچه قدر که می‌گذرد روحیه استعداد و خلاقیت از بین می‌رود و این هم در همان بخش می‌گنجد. من باید آن موضوع خلاقانه و نو را پیدا می‌کردم تا فیلم جدید بسازم و دلیل این فاصله هم همین مسئله است.»

در ادامه این نشست، محسن تنابنده در مورد همکاری‌اش با داودنژاد گفت: «پروسه کار کردن با آقای داودنژاد بسیار طولانی است، ما داشتیم «پایتخت» را کار می‌کردیم، فکر می کنم یک سال پیش از تولید فیلم بود، که ایشان به لوکیشن سریال آمدند و در همان مکان دو روز با هم صحبت و همفکری کردیم و پس از آن هم جلسات زیادی را باهم برگزار کردیم، آقای داودنژاد هم باید از چیزی که می‌خواهند و مدنظرشان است راضی باشند و خوش‌شان بیاید و این نوع کار برای من جدید بود و درنهایت هم آن شد که در فیلم مشاهده کردید.»

این بازیگر در خصوص لهجه‌ای که در فیلم با آن صحبت می‌کرد، ادامه داد: «در مورد لهجه هم من اقوام قمی داشتم و آقای داودنژاد هم چند نوع لهجه در ذهن داشتند و این نقش قرار بود تا به نوعی تهرانی نباشد و از بافت یک شهر مذهبی باشد که در تهران مشغول کار شده تا بتواند زندگی خود را بگذراند، این فرد سختی کشیده و زحمتکش است. درنهایت هم به این نوع صحبت و لهجه رسیدیم.»

داودنژاد در بخش دیگری از نشست درمورد دغدغه‌ای که در فیلم‌هایش نسبت به جوانان دارد گفت: «من به طور جدی از آینده نسل جوان نگران هستم و این نگاه در چشم انداز فیلم من وجود دارد و من دغدغه این مسئله را درهمه فیلم‌هایم داشته و دارم.»

نوشته های مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code